عظيم عظيم پور

131

امام على (ع) در نهج البلاغه (فارسى)

فصل سوم : جهاد امام على ( ع ) على ( ع ) و شجاعت بىنظير او شايد براى بسيارى از مردم شجاعت به معناى داشتن قدرت جسمى و توان رزمى و نهراسيدن از دشمن باشد كه در اثر يك سرى حركات و اعمال بدنى بروز مىكند . امّا در نگاهى عميق‌تر ، شجاعت اصول و مفاهيمى وسيع دارد . بطور كلى محور اصلى شجاعت دفاع از حق و ايمان به طريق شايسته و نيكوست و هر قدر اين دفاع شايسته‌تر و پسنديده‌تر باشد ، شجاعت به شكل بهترى جلوه‌گر مىشود ، زيرا آن دامنه‌اى بس فراخ و گسترده دارد . شجاعت علاوه بر دارا بودن قدرت جسم و قوّت قلب ، اصول و مفاهيمى دارد مانند : خويشتن‌دارى ، بلندنظرى ، جوانمردى ، پايدارى و مقاومت ، چيره شدن بر هواى نفس در راه عقيده ، سخنِ حق گفتن در سخت‌ترين شرايط ، سكوتِ منطقى و سازنده گزيدن در شرايط لازم و . . . اگر بخواهيم به مفهوم اصلى شجاعت برسيم ، بايد به دايرةالمعارف بزرگ تاريخ كه همان زندگى سراسر افتخار على ( ع ) است بنگريم كه نمودارى از تمام عينيّتها و حقايق است . گفتار على ( ع ) كردار او ، شيوه زندگى او در تمام ابعاد مختلف نه تنها شجاعت را بلكه تمام فضايل و كمالات بشرى را به بالاترين مفهوم به تصوير كشيده و بدان عينيت بخشيده است . سخن گفتن از شجاعت على ( ع ) ، سخن گفتن از پرتوى از خورشيد است . بايد در پى واژه‌اى بود كه خيلى فراتر از شجاعت با تمام مفاهيمش باشد ، زيرا شجاعتى كه در ذهن